ดิฉันไปทำงานตามปกติ แต่เมื่อไปถึงกลับพบ...บรรยากาศ Halloween เต็มสำนักพิมพ์ ดิฉันก็ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่สำนักพิมพ์กลายเป็นปาร์ตี้ Halloween ไปแล้ว ดิฉันจึงต้องเออออห่อหม่กไปกับเค้าด้วย เห็นหัวหน้าบอกว่านานๆทีจะได้จัดอะไรแบบนี้ และอีกเหตุผลก็คือสร้างบรรยากาศเพื่อเป้าหมายทางธุรกิจหรืออะไรซักอย่าง ช่างเถอะ มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ ทำตามหน้าที่ก็พอแล้ว ดิฉันจึงต้องอยู่กับบรรยากาศ Halloween ทั้งวัน
16.30 มุ่งหน้าไปบ้านคาโต้ตามปกติ
17.20 มาถึงบ้านคาโต้ก็พบว่า ที่นี่มีเสียงเอะอะมากเกินไป เนื่องจากยูจังพาเพื่อนมาซ้อมวงดนตรีหรืออะไรซักอย่างที่บ้าน แต่เสียงดังมากขนาดที่ว่าอยู่แค่หน้าประตูก็ได้ยินแล้ว แล้วรู้สึกว่าคุณคาโต้ที่ดูซีรีย์เกาหลีอยู่ข้างล่างจะเอะอะโวยวายไม่แพ้กันเนื่องจากเสียงดังรบกวนการดูซีรีย์ของเขา
17.45 เตรียมตัวทำมื้อเย็น ดูท่าว่าวันนี้จะมีแขกทานข้าวเย็นด้วยหลายคน จึงต้องรีบทำหน่อย วันนี้คุเรโนะคุงจะไปเยี่ยมคุณแม่ของเขา แล้วก็รู้สึกจะค้างด้วยซัก 2 อาทิตย์ จึงลดจำนวนคนทานมื้อเย็นไปหลายวัน
18.50 เรียกให้ทุกคนมาทานมื้อเย็นรวมไปถึงพวกเพื่อนๆของยูจังด้วย รู้สึกว่ายูจังจะเหนื่อยเนื่องจากใช้พลังงานไปกับการร้องเพลง
20.10 พวกเพื่อนๆของยูจังกลับไปแล้ว ดิฉันเก็บล้างเสร็จแล้ว และเตรียมตัวกลับบ้าน
วันนี้รู้สึกว่าจะวุ่นวายทั้งที่สำนักพิมพ์ แม้แต่บ้านคาโต้ที่ปกติก็วุ่นวายกันอยู่แล้วกลับวุ่นวายหนักกว่าเดิมอีก หรือเป็นผลกระทบจากเทศกาล Halloween ไม่น่าใช่นะ ตอนกลับถึงบ้าน มีเด็กข้างบ้านมาทักว่า Tick or Treat แล้วมากันเป็นกลุ่ม ไม่รู้เหมือนกันว่าแห่กันมาจากไหน แต่ช่างเถอะ ดิฉันจึงเดินเข้าไปหยิบขนมที่ซื้อทิ้งไว้ให้คุเรโนะคุงมาแจกให้พวกเด็กๆกันทั่วหน้า พวกเด็กๆดีใจกันใหญ่แล้วยกพวกกลับไปแล้ว ดิฉันจึงกลับเข้าบ้านไปได้อย่างสงบ
Yuki Kaori
ถึงจะเขียนช้าไปวันนึง แต่ไม่เป็นไร เพราะยังไงก็เป็นวันหยุดของดิฉันอยู๋แล้ว และเนื่องจากเป็นวันหยุด ดิฉันจึงหลับเป็นตายค่ะ
13.00 ดิฉันซื่งไม่รู้จะตื่นเอาทำไมป่านนี้ก็ยังลุกขึ้นมาจนได้
13.30 ดิฉันทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว และกำลังจะพาคุเรโนะคุงไปทานกลางวันกันตามประสาพี่น้อง
14.10 คุเรโนะคุงลากดิฉันไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านนึง ซึ่งดิฉันเคยมาทานบ่อยแล้ว แต่ช่างเถอะ
15.50 หลังจากทานกลางวันเสร็จแล้ว ก็พาคุเรโนะคุงไปเดินดูงานที่จัดแสดงสำหรับ Halloween
17.15 ดิฉันไปที่บ้านคาโต้เพื่อขอโทษที่เมื่อวานปล่อยให้หาทานกันเอาเอง
18.00 ดิฉันนั่งคุยกับคุณคาโต้อยู่พักนึง จึงไปเอาของฝากที่ซื้อมาเผื่อทุกคนแทนคำขอโทษ แล้วก็เป็นมื้อเย็นด้วยเลยค่ะ (มื้อนี้ดิฉันออกเอง ธรรมดาดิฉันไปทำอาหารแต่ใช้เงินบ้านคาโต้ออก)
18.55 ดิฉันเก็บล้างมีคุเรโนะคุงมาช่วยด้วย แต่ก็เหมือนไม่ได้ช่วยเพราะมัวแต่ทะเลาะกับคุณคาโต้อยู่
19.20 ดิฉันพาคุเรโนะคุงกลับบ้าน ก่อนที่จะเกิดสงครามประสาทกับคุณคาโต้
20.35 กลับถึงบ้านโดยปลอดภัย
21.00 เตรียมงานสำหรับพรุ่งนี้
Yuki Kaori
วันนี้เป็นวันเสาร์ ดิฉันออกจากบ้านคาโต้แต่เช้าเพื่อออกไปทำงานที่สำนักพิมพ์ ดิฉันเจอคุณซารุที่กำลังเดินทางมาท่นี่เพื่อทำงานเหมือนกัน ดิฉันไม่มีเวลาทักเพราะดิฉันสายแล้ว และดิฉันไม่แน่ใจว่าคุณซารุเห็นดิฉันรึเปล่า ดิฉันจึงรีบเดินทางไปทำงาน
9.15 รถยังคงติดมากๆบนทางด่วน(ทางด่วนคือทางที่เร็วแล้วไม่ใช่หรอ) เนื่องจากประชาชนหลั่งไหลกันเอารถยนต์ของตนเองมาจอดเพื่อหนีน้ำท่วม ดิฉันโทรไปรายงานให้หัวหน้าที่สำนักพิมพ์ทราบว่าดิฉันติดอยู่บนทางด่วน
10.00 ดิฉันมาถึงสำนักพิมพ์อย่างปลอดภัย โดยหัวหน้าผู้ใจดีของดิฉัน(?)บอกว่า จะมาสายเพราะรถติดบนทางด่วนก็ไม่เป็นไร เค้าเข้าใจ แต่เพราะยังไงดิฉันก็มาสาย จึงถูกลงโทษให้อยู่ทำโอทีเพิ่มจากเวลาที่สาย 2 ชั่วโมง ดิฉันจึงซีดไปพักใหญ่
12.20 หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงที่สำนักพิมพ์เสร็จแล้ว ดิฉันจึงโทรบอกคุณคาโต้เพื่อบอกว่าวันนี้ดิฉันมีทำโอที จึงให้หาข้าวเย็นกินกันเอาเอง แล้วก็วันนี้ดิฉันจะไม่แวะไปด้วย
12.30 เมื่อโทรบอกคุณคาโต้เสร็จแล้ว ดิฉันจึงเอาต้นฉบับของบ้านคาโต้ไปส่ง
13.00 ดิฉันกลับมาทำงานในช่วงบ่ายตามปกติ
13.10 เกิดปัญหาขึ้นกับนักเขียนที่ดิฉันรับผิดชอบอยู่ ดิฉันจึงต้องตรงไปที่บ้านของนักเขียนทันที ซึ่งบ้านของท่านอยู่ที่จรัญ 60
14.00 ดิฉันมาถึงหน้าบ้านของนักเขียนท่านนี้แล้ว ปรากฎว่า มีมวลน้ำที่ไหลมาตามท่อระบายน้ำขึ้นมา ทำให้ชาวบ้านแถวนั้นต้องขนย้ายข้าวของเป็นการใหญ่ ดิฉันเห็นว่าท่านกำลังขนงานเขียนขึ้นไปไว้ชั้น 2 ดิฉันจึงเข้าไปช่วยด้วย
15.10 เมื่อขนทุกอย่างเสร็จแล้ว ดิฉันจึงถามท่านว่า เพราะน้ำขึ้นมาตามท่อทำให้ส่งต้นฉบับไม่ทันหรอคะ ดิฉันกลับได้คำตอบกลับมาว่า ไม่ใช่ ที่โทรเรียกดิฉันมานั้น เป็นเพราะ กลัวน้ำจะท่วมก่อนจะได้ส่งต้นฉบับ แต่พอวางสายได้ 10 นาที น้ำก็ขึ้นมาตามท่อ ทำให้ทำอะไรไม่ทัน ดิฉันจึงได้ช่วยเก็บกวาดอีกนิดหน่อยแล้วรับต้นฉบับของท่านกลับไป
16.30 ดิฉันกลับมาถึงสำนักพิมพ์โดยปลอดภัยอีกครั้ง ดิฉันรายงานสถานะการณ์ที่เกิดขึ้นที่บ้านของนักเขียนให้หัวหน้าทราบ แล้วจึงกลับมาทำงานต่อ
17.50 คุเรโนะคุงโทรมาถามว่าวันนี้ดิฉันจะไปบ้านคาโต้มั้ย จะได้ไปรอ แต่ดิฉันตอบกลับไปว่าไม่ไปเพราะมีโอที คุเรโนะคุงจึงดีใจมากที่ดิฉันไม่ไป และบอกว่าไม่ต้องเป็นห่วง เค้าจะทำกับข้าวเย็นไว้เผื่อที่บ้าน
19.00 ถึงเวลาที่ดิฉันจะต้องกลับบ้านตามกำหนดโอทีแล้วแต่ดิฉันยังมีงานค้างอยู่อีกนิดหน่อยจึงนั่งทำต่อ
19.45 ดิฉันออกจากสำนักพิมพ์และตรงกลับบ้าน
วันนี้ค่อนข้างเหนื่อยมาก มีเรื่องให้ชวนปวดหัวตั้งมากมาย แต่ก็ยังดีที่ไม่ต้องไปปวดหัวที่บ้านคาโต้ต่อ เอาล่ะ พรุ่งนี้ต้องไปขอโทษซะหน่อยแล้วที่วันนี้ให้ไปหากินกันเอาเอง
Yuki Kaori
วันนี้เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ ดิฉันไปสำนักพิมพ์ตอนเช้าเพื่อไปทำงานจนถึง บ่าย 2 ก็กลับมาบ้านคาโต้
14.10 ประชุมต้นฉบับเพื่อปรับปรุงสำนวนและภาษาให้ดีขึ้น
14.30 คุณคาโต้เพิ่งโผล่มา หลังจากดูทงอีจบ (ทั้งๆที่การประชุมเริ่มไปแล้วนะเฟ่ย)
15.15 ดิฉันที่อ่านต้นฉบับจบแล้ว จึงเริ่มอธิบายถึงสิ่งผิดพลาดในต้นฉบับ
16.30 การประชุมยังยืดเยื้อ เพราะทุกคนยังไม่เก็ทกับสิ่งที่ดิฉันบอกไป คุณคาโต้จึงเพิ่งมาช่วยอธิบายให้เข้าใจ (แล้วนั่งทำอะไรอยู่ล่ะ เพิ่งจะมากช่วยเนี้ย)
16.50 ทุกคนพักตามอัธยาศัย โดยมีคุณซารุคอยเสริฟกาแฟและชา
17.20 ทุกคนกลับเข้าประชุมกันต่อ
17.40 ระหว่างที่นักเขียนแล้วนักวาดกำลังแก้ในส่วนของตัวเองอยู่ ดิฉันก็ปลีกตัวออกมาเตรียมอาหารเย็นของวันนี้ เนื่องจากไม่มีเวลาทำกับข้าว ดังนั้น ดิฉันจึงซื้อเป็นกล่องๆมาสำหรับทุกคนแทน เมนูก็คือ ข้าวกล่องกระเพราหมูสับไข่ดาว เหมือนกันทุกกล่องค่ะ
17.55 ดิฉันกลับเข้าที่ประชุมอีกครั้ง เพื่อตรวจเช็คต้นฉบับอีกรอบ แล้วผลก็เป็นที่พอใจกว่าเดิมมาก ดิฉันจึงบอกให้ทุกคนลงไปทานอาหารเย็นพร้อมกัน วันนี้คุเรโนะคุงถูกเกณฑ์ไปช่วยขนกระสอบทรายที่ศูนย์ฝึกรด.ที่เรียนอยู่ แล้วเค้าเลี้ยงอาหารเย็น จึงลดจำนวนคนทานอาหารเย็นไปอีกแล้ว
18.45 ดิฉันที่เก็บล้างอยู่ก็ต้องตกใจกับคุณคาโต้ที่อยู่ๆก็ตะโกนลั่นบ้านว่า "น้ำจะมาแล้ว!!!" แล้วก็รีบร้อนขนข้าวของจากชั้นล่างขึ้นไปไว้ชั้น 2 ดิฉันยืนมองด้วยความระอา เพราะเดี๋ยวก็ต้องขนลงมาอีก เปลืองแรงโดยใช่เหตุ แล้วที่ขนขึ้นไปน่ะ มีแต่น้ำกระป๋องของตัวเองทั้งนั้น ไอ้ที่จำเป็นน่ะ ไม่ได้สนใจเลย
19.20 ดิฉันเข้าไปอาบน้ำหลังจากที่คุณคาโต้เลิกบ้าขนของแล้ว
20.30 ดิฉันเข้าไปพักในห้องแล้ว พรุ่งนี้ดิฉันก็จะเอาต้นฉบับไปส่งพร้อมกับกลับบ้าน
Yuki Kaori
วันนี้ ดิฉันต้องไปบ้านคาโต้เร็วกว่าปกติเพื่อรอต้นฉบับสำหรับพรุ่งนี้ เพราะถ้าไปพรุ่งนี้ไม่มีวันเสร็จแน่ๆ
ดิฉันไปตอนบ่าย2 แล้วก็นั่งรออยู่แบบนั้น ระหว่างนั้นก็เอางานที่หอบกลับมาจากสำนักพิมพ์มานั่งทำ ไอจังก็นั่งปั่นต้นฉบับที่ดองไว้ทั้งอาทิตย์เพื่อให้ทันส่งพรุ่งนี้ ส่วนคุณCatChester ก็เอาต้นฉบับของตัวเองมาให้ในทันทีที่ดิฉันไปถึง สงสัยว่าจะปั่นเสร็จและเตรียมไว้นานแล้ว
16.30 ดิฉันขึ้นไปบนออฟฟิตเพื่อดูว่ามีใครอยู่บ้างหลังจากเห็นคุณคาโต้เพิ่งออกจากบ้านไป ดิฉันเจอคุณซารุกำลังนั่งเล่นเฟสบุ๊คของคุณคาโต้อยู่ ดิฉันที่แปลกใจมากที่คุณคาโต้มีเฟสเป็นของตัวเองจึงไม่รีรอที่จะไปขอคุณซารุเล่น แล้วคุณซารุก็ให้เล่นแต่โดยดี
17.30 ดิฉันไปเตรียมอาหารเย็นวันนี้ เมนูวันนี้มี ผัดผักบุ้ง(ที่ราคาแพงขึ้นมาก) แกงจืดเต้าหู้ ทอดมัน ไข่เจียว และต้มยำที่ดิฉันแวะซื้อก่อนมาที่นี่
18.30 ทุกคนมานั่งรับประทานอาหารเย็นพร้อมกัน วันนี้คุเรโนะคุงบอกว่าจะกลับบ้านแม่ไปช่วยขนกระสอบทราย จึงลดจำนวนคนทานมื้อเย็นไปอีกหนื่ง
19.30 ดิฉันเก็บล้างจานและเตรียมไปอาบน้ำ ไอจังที่มาช่วยก็กลับไปปั่นต้นฉบับต่อ ดิฉันไปอาบน้ำแล้วขึ้นไปทำงานต่อที่ห้อง(ห้องคุณคาโต้ที่ให้พักเวลามานอนรอต้นฉบับ)
20.30 กำลังจะลงไปเช็คต้นฉบับของไอจัง
วันนี้ตั้งใจจะค้างที่นี่ แล้วกลับวันเสาร์พร้อมกับต้นฉบับ
Yuki Kaori
เนื่องด้วยดิฉัน เป็นบรรณาธิการของที่นี่ มีชื่อว่า Yuki Kaori ค่ะ (เป็นชื่อที่คุณคาโต้ยัดเยียดให้)
ดิฉันตั้งใจที่จะเขียนบันทึกการทำงานของตนเองขึ้นมา แต่ตอนที่เริ่มทำงานที่สำนักพิมพ์ใหม่ๆ ยังไม่เริ่มเลย จึงตั้งใจจะเขียนบันทึกการทำงานของที่นี่น่ะค่ะ
ดิฉันรับเป็นบรรณาธิการของที่นี่เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ทำงานกันเป็นจริงเป็นจัง ดิฉันจึงเรื่อยๆเหมือนกัน แต่ตอนนี้คุณคาโต้ และเหล่านักเขียนเริ่มมีไฟกันขึ้นมากันบ้างแล้ว ดิฉันจึงต้องเริ่มเขียนบันทึกซักที หวังว่าคุณคาโต้จะไม่ว่าอะไรนะ(ดิฉันคิดอย่างนั้น)
เอาล่ะ จะได้เริ่มกันซักที ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ทุกคน
Yuki Kaori
