27/1/2012
วันนี้ดิฉันตั้งใจทำงานตามปกติ และเพราะเป็นวันศุกร์ที่ต้องไปบ้านคาโต้เร็วกว่าปกติ ดิฉันจึงต้องเร่งปั่นงานเล็กน้อย และตอนที่ดิฉันกำลังส่งต่องาน หัวหน้าดิฉันยื่นมือมาจับคางดิฉันแล้วพูดว่า "เรามาคบกันเถอะ" ดิฉันอึ้งค้างค่ะ ค้างจริง ๆ ค่ะ ค้างซัก 2-3 นาที แล้วก็พูดแบบคลาสิกว่า "เอ๋!!!!!!" แล้วหัวหน้าก็หัวเราะดังลั่นแล้วก็พูดทั้งหัวเราะแบบนั้นว่า "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ค้างจริง ๆ ด้วย" ดิฉันที่รู้แล้วว่าหัวหน้าแกล้ง จึงถามกลับไปว่า "คบอะไรคะ" ก็ได้คำตอบกลับมาว่า "คบแคล๊บ" อึ้งอีกแล้วค่ะ คบแคล๊บคืออะไร(ฟะ)คะ คาใจ คาใจจริง ๆ นะเนี้ย อะไรคือคบแคล๊บ แล้วดิฉันก็ออกมาแบบงง ๆ บรรดาเพื่อนร่วมงานที่อยู่ในเหตุการณ์ก็พากันหัวเราะกันทั้งห้อง ตกลงหัวหน้ารวมหัวกันอำดิฉันกันทั้งห้องเลยค่ะ รู้สึกเหมือนไมเกรนจะขึ้น หาเรื่องให้ดิฉันปวดหัวก่อนกลับบ้านอีกแล้วแผนกนี้ ลาออกดีมั้ยเนี้ย คุณหัวหน้าที่เคารพก็ดันล๊อกตัวไม่ยอมให้ออกซะง้นน่ะค่ะ ช่างเถอะ หลังจากเป็นตัวตลกในแผนกอยู่ซักพัก ดิฉันก็ทำงานเสร็จแล้วรีบไปบ้านคาโต้ เพื่อทำงานต่อ ชีวิตดิฉันนี่มีแต่งานจริง ๆ ค่ะ
Yuki Kaori
26/12/2011
ความจริงวันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ วันนี้เป็นวันจันทร์ที่แสนธรรมดา เป็นวันทำงานที่แสนจะธรรมดาหลังวัน Christmas แล้วทุก ๆ อย่างรอบ ๆ ตัว ก็ยังคงมีบรรยากาศของ Christmas Day And New Year Day อยู่อย่างอบอวน แต่ก็มีบางอย่างที่จะไม่กล่าวถึงเลยไม่ได้ เพราะมันช่างเป็นข่าวโด่ดดังเมื่อหลายปีที่แล้ว นั่นก็คือ เป็นวันครบรอบของสึนามิในประเทศไทย
วันที่ 26 ธันวาคม 2547 หรือเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เกิดแผ่นดินไหวใต้ทะเล หรือ สึนามิ ที่ทำความเสียหายมากมาย ตอนนั้นเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกเลยล่ะ มีศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ที่เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนิเซีย ประเทศไทยก็ได้รับผลกระทบด้วย ที่เสียหายหนัก ๆ ก็จะมี อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต เกาะพีพี จังหวัดกระบี่ มีคนตายไปเป็นแสน สูญหายอีกมาก พวกที่สูญหายก็หาไม่เจออยู่นั่นแหละนะ
วันนี้ก็มีข่าวออกมาพอสมควรให้ร่วมไว้อาลัยให้ผู้เสียชีวิตให้เหตุการณ์นั้น โดยเฉพาะคุณพุ่ม มีที่สักการะให้โดยเฉพาะ ความจริง คุณพุ่มก็ไม่ได้เด่นดังมาจากไหน แต่ที่ได้รับความสนใจก็เป็นเพราะเป็นลูกของทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตน์ ฯ ล้วน ๆ เลย
อย่างไรก็ตาม เราไม่มีญาติพี่น้องตายหรือสูญหายไปกับเหตุการณ์สึนามิครั้งนั้นก็พอแล้วล่ะ
Yuki Kaori
25/12/2011
Merry Christmas, Merry Christmas...And have a nice day.
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ เป็นวันหยุด เป็นวัน Christmas ดิฉันได้หยุดก็เหมือนไม่ได้หยุด เพราะต้องแคะขี้ตาตื่นไปประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียนของคุเรโนะคุงอีก แต่ก็ไม่ได้ไปพร้อมคุเรโนะคุงหรอก เพราะรายนั้นน่ะ เขาถูกรุ่นพี่ที่รู้จักกันเกณฑ์ไปช่วยงานของกรรมการนักเรียน เพราะพวกกรรมการนักเรียนมีแต่ ม.6 แล้วก็ไปสอบ Gat Pat อะไรซักอย่างที่ต้องใช้เข้ามหาวิทยาลัย กันหมด ไม่มีคนทำงาน เลยเกณฑ์ทั้ง ม.4 ม.5 ไปช่วยทำงาน คุเรโนะคุงก็แคะขี้ตาไปช่วยเค้าตั้งแต่ 7 โมงแล้ว ดิฉันก็ตามไปตอน 9 โมงครึ่ง ที่เป็นรอบของคุเรโนะคุง ไปถึงก็โดนอาจารย์ที่ปรึกษาของคุเรโนะคุงถามเลยว่า "เป็นอะไรกับเด็กคนนี้" พอตอบไปว่าเป็นพี่สาว ก็โดนถามอีกว่า "ไม่มีผู้ปกครองคนอื่นแล้วรึ พ่อแม่ล่ะ" จะอะไรกันนักกันหนานะ ถึงดิฉันจะเป็นพี่สาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องก็เถอะ แต่ดิฉันก็เรียนจบแล้ว มีงานทำแล้ว แล้วก็บรรลุนิติภาวะแล้วด้วยนะคะอาจารย์ แต่อาจารย์เค้าก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วดิฉันก็ขึ้นไปหอประชุมของโรงเรียนเพื่อนั่งฟังผู้อำนวยการพูด ท่านผู้อำนวยการโรงเรียนก็พูดแต่เรื่องเดิม ๆ ทุกครั้งที่ฟัง ไม่สร้างสรรค์เลยนะคะ ประชุมเสร็จก็ไปห้องเพื่อฟังอาจารย์ที่ปรึกษาบ่นต่อ เค้าก็บ่นอะไรก็ไม่รู้ล่ะ ดิฉันพอได้จ่ายเงินค่าเทอมแล้วก็ลาขาด กลับบ้าน คุเรโนะคุงก็อยู่ช่วยที่โรงเรียนต่อจนกว่า ม.6 จะกลับมา ก็ประมาณเที่ยง ๆ
ดิฉันกลับบ้านยังไม่ทันได้หย่อนก้นนั่ง หัวหน้าก็โทรให้ไปที่สำนักพิมพ์ด่วน เพราะงานมีปัญหา ดิฉันเลยต้องรีบไป อ่า...วันหยุด Christmas อันแสนวิเศษของดิฉันลอยหายไปแล้ว ด้วยประการฉะนี้
Yuki Kaori
24/12/2011
Today is Chrismas Eve, You will be happy with your friend and your lover but...Not me now a day.
และแล้ววันที่สุดแสนจะโรแมนติกก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ดิฉันก็ใช้เวลากับ "คนรัก" ของดิฉันอย่างเต็มที่ (งานที่กองท่วมอยู่นั่นแหละ) ไม่มีอะไรเป็นพิเศษชวนฝันเอาซะเลยน้า จะเรียกว่าพอโตแล้วก็อยู่กับโลกแห่งความจริงมากเกินไปจนละเลยความฝันไปรึเปล่านะ ชีวิตช่างเร่งรีบอะไรอย่างนี้นะ
ถัดจาก Christmas Eve ก็เป็น Christmas Day วันนี้แหละ ที่เป็นวันสำหรับครอบครัวจริง ๆ แล้วพอดีเลยที่ปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์ เป็นวันหยุดทั่ว ๆ ไปด้วย เลยเหมาะกับการอยู่กับครอบครัวเป็นที่สุด ดิฉันก็วางแผนจะใช้เวลาวันพรุ่งนี้กับคุเรโนะคุงเหมือนกัน ครอบครัวตัวน้อยของดิฉัน แต่ก็คงแค่ครึ่งวันมั้ง เพราะตอนเช้าที่โรงเรียนของคุเรโนะคุงเรียกประชุมผู้ปกครอง แล้วก็เก็บค่าเทอม อ่า ต้องไปนั่งฟังพวกครู ๆ บ่นอีกแล้วแฮะ ในฐานะผู้ปกครอง น่ารำคาญอีกแล้ว พรุ่งนี้เป็นวัน Christmas นะ อืม...ยังไงก็คงต้องไปอย่างช่วยไม่ได้ ช่างเถอะ เตรียม Enjoy กับวันหยุดอันน้อยนิดดีกว่า
Yuki Kaori
23/12/2011
นานแสนนานมาแล้ว...ที่ใครต่อใครก็กล่าวกันว่า Christmas Eve เป็นวันสำหรับคนรัก...
ว่าแล้วดิฉันก็ย้อนกลับไปสมัยม.ปลาย เพื่อน ๆ ต่างก็เฝ้ารอวัน Christmas Eve กัน เพราะจะเป็นวันที่เราจะใช้เวลากับคนรัก แล้วทั้งสองคนก็จะมีเวลาให้กันและกันมากขึ้น...เลิกกันมาหลายคู่แล้วล่ะ ไอ้คู่ที่เลิกกันก่อนก็พอจะเข้าใจอยู่ แต่ก็อีกประเภทที่รอวันนี้เพื่อบอกเลิกแฟน งี่เง่าสิ้นดี แต่ก็ยังคงวาดฝันกันต่อไป ดิฉันเองก็ไม่เคยมีแฟนก็เลยไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่หรอก แต่จำเป็นจะต้องรอคอยด้วยหรือ
พอมาตอนนี้...ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี วัน ๆ ทำแต่งาน ถ้าใครจะมาบอกดิฉันตอนนี้ว่า วัน Christmas Eve เป็นวันที่เราจะใช้เวลาร่วมกับคนรัก งั้นสำหรับดิฉันตอนนี้ ก็คงจะเรียกได้ว่า งานที่ดิฉันทำเป็น "คนรัก" ของดิฉันได้แล้วล่ะ
คิดแล้วก็เศร้าใจ...ทำงานทั้งปี ได้หยุดปีใหม่ก็ไม่กี่วัน แล้วสิ้นปี งานก็กองท่วมหัว เงินเดือนก็เท่าเดิม พรุ่งนี้เป็นวัน Christmas Eve ดิฉันก็ยังต้องไปทำงานเหมือนเดิม แล้วดิฉันก็ยังใช้เวลากับงานทั้งวันยิ่งกว่าคนรักซะอีกนะ น่าภูมิใจมั้ยล่ะ
คุเรโนะคุงก็กลับบ้านเย็นทุกวัน แล้วก็ได้ยินมาว่า จำใจลงแข่งบอล แล้วก็ถูกลากแกมบังคับให้ลงวิ่งอีก 2 รายการ ในงานกีฬาสีของโรงเรียนอีก วันนี้ก็รู้สึกจะโดดซ้อม ก็ยุ่งกันแทบจะไม่ได้เจอหน้ากันเลยล่ะนะ น่าเป็นห่วงจริง ๆ
ตอนนี้เทศกาลก็เหมือนกับเป็นฝันร้ายสำหรับวงการนี้ วันธรรมดาซะอีกที่เปรียบเหมือนกับสวรรค์ คิดแบบนี้ถือว่าผิดหลักความจริงรึเปล่านะ คงไม่หรอกมั้งเนอะ
Yuki Kaori
เป็นอย่างที่คิดจริงๆด้วย วันนี้ดิฉันงานเข้า หัวหน้าโทรมาสั่งให้ไปทำงานตั้งแต่ 6 โมงเช้า ดิฉันเข้างาน 9 โมงนะ แต่พอได้ยินดิฉันก็เด้งออกจากที่นอนทันที
7.45 ถึงสำนักพิมพ์อย่างปลอดภัย แถมโดนหัวหน้าบ่นอีกว่า โทรไปตั้งนานแล้วพึ่งจะโผล่มาหรอ (ดิฉันบ้านก็ใช่ว่าจะอยู่ใกล้ นี่มาเร็วที่สุดแล้วนะ ยังจะบ่นอีก) พอบ่นเสร็จก็สุมงานที่สมควรจะมีตั้งแต่เมื่อวานให้ทันที
8.30 ให้ตายสิ ก็ใช่ว่าจะมีแต่ดิฉันคนเดียวที่งานเข้า แต่ไม่ไหวเลยจริงๆ พองานมาทีก็สุมกันเข้ามา ดิฉันจึงแอบไปชงโกโก้ทานเพราะยังไม่ได้ทานข้าวเช้า ต้องรีบมาทำงาน
10.00 งานตัวเองก็ใช่ว่าจะเสร็จแล้ว โรงพิมพ์มีปัญหา หัวหน้าจึงสั่งให้ดิฉันไปเคลียร์ มันจะอะไรกันนักกันหนานะ
12.00 ได้พักทานมื้อเที่ยงซักที ลมแทบจับ โรงพิมพ์ก็อะไรก็ไม่รู้ ปัญหาเยอะเหลือเกิน
13.00 รีบไปจัดการปัญหาที่โรงพิมพ์ต่อ
14.30 ได้กลับสำนักพิมพ์ซักที แล้วงานดิฉันจะเสร็จกี่โมงกันเล่า
15.45 รีบเคลียร์งานต่อ ท่าทางจะไม่เสร็จง่ายๆ
17.00 งานยังไม่เสร็จ แล้ววันนี้ทุกคนในสำนักพิมพ์พร้อมใจกันดองงานรึไงนะ ถึงอยู่เคลียร์งานกันทั่วหน้า ดิฉันจึงโทรไปบอกคุณคาโต้ว่าวันนี้ดิฉันยังเคลียร์งานไม่เสร็จ จะส่งคุเรโนะคุงไปทำมื้อเย็นแทน แล้วก็โทรไปบอกคุเรโนะคุงให้เตรียมมื้อเย็นที่บ้านคาโต้เลย
19.30 เสร็จซักที แล้วดิฉันก็ทำงานเสร็จซักที แทบตาย คุเรโนะคุงโทรมาบอกว่าทานมื้อเย็นที่บ้านคาโต้เรียบร้อยแล้วก็กำลังกลับบ้าน ดิฉันจึงรีบกลับบ้าน
พวกนักเขียนน่ะ จะหัดทำงานให้มันตรงเวลาหน่อยไม่เป็นรึไงนะ พอนักเขียนส่งต้นฉบับช้า บรรณาธิการก็จะได้ตรวจช้า แล้วก็จะช้าไปตามๆกัน ทำให้งานมันจุกกันเป็นขบวน วันนี้เหนื่อยจริงๆ แย่มากจริงๆ
Yuki Kaori
วันนี้ดิฉันไม่มีงานทำ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า งานมาไม่ตรงกำหนด ตารางงานเลยต้องเพี้ยนออกไป กลายเป็นว่า วันนี้แทนที่จะได้ตรวจสอบต้นฉบับของสำนักพิมพ์แต่นักเขียนเกิดเป็นลมเพราะเร่งปั่นงานมากไป ดิฉันเลยนั่งว่างไปครึ่งวัน หัวหน้าบอกว่า วันนี้คงจะยังไม่ได้ต้นฉบับหรอก เดี๋ยวเค้าจะเป็นคนเจรจากับโรงพิมพ์เอง จึงให้ดิฉันกลับบ้านพร้อมกับอีกหลายๆคนที่มีคล้ายๆกัน แต่พรุ่งนี้คงงานหนักหน้าดู คิดแล้วเหนื่อย...
13.00 มาถึงบ้านคาโต้เร็วผิดปกติ แม้แต่คุณซารุยังเหวอ คุณคาโต้ก็บ่นว่า จะรีบมาทำไมตั้งแต่บ่าย กลัวไม่ได้ตรวจต้นฉบับรึไง บ่นไปเถอะ บ่นได้บ่นไป...
14.00 เข้าประชุมต้นฉบับ วันนี้แปลก คุณคาโต้เข้าประชุมพร้อมกันแฮะ ธรรมดาจะทำอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยเข้าไม่ใช่รึไงน่ะ คุณซารุมากระซิบว่า คุณคาโต้ช่วงนี้ไฟแรง ขยันเป็นพิเศษ ดิฉันจึงเข้าใจ ขยันก็ดีแล้ว ขยันให้ตลอดล่ะกัน
14.40 ดิฉันอ่านต้นฉบับจบแล้วก็เริ่มอธิบาย วันนี้คุณคาโต้มาแปลกอีกแล้ว พอดิฉันอธิบายเสร็จ คุณคาโต้ก็อธิบายต่อทันที เกิดอะไรขึ้น! ทุกทีไม่เห็นกระตือรือร้นเลยนี่นา ขยันได้น่าตกใจอีกแล้ว
15.50 เสร็จไวเกินคาด เพราะพอดิฉันอธิบายปุ๊ป แล้วไม่เข้าใจคุณคาโต้ก็อธิบายอีกที แล้วงานก็ออกมาดีเวอร์ จริงเสร็จตั้งแต่ยังไม่บ่ายสี่ ไม่หน้าเชื่อสุดๆ ไม่ต้องมีพักเบรคด้วย เสร็จเรียบร้อยไม่ติดค้างแล้วจริงๆ โอ้...เหลือเชื่อ
16.15 คุเรโนะคุงมาถึงพอดี
16.30 ดิฉันจึงเข้าไปเตรียมมื้อเย็นแบบพิเศษให้เป็นรางวัลซักหน่อย คุเรโนะคุงก็เป็นลูกมือด้วย ดีใจจัง เกิดปาฎิหารย์แน่ๆกับบ้านคาโต้ที่ทุกคนทำงานเสร็จก่อนเวลา
17.40 แล้วมื้อเย็นทีดูอลังการเป็นพิเศษก็สำเร็จ จึงเรียกทุกคนมาทานพร้อมกัน
19.00 เก็บล้างเสร็จแล้ว งานก็เสร็จแล้ว ดิฉันจึงชวนคุเรโนะคุงกลับบ้านพร้อมกัน คุเรโนะคุงก็ดีใจจนออกนอกหน้าเล็กน้อย
เป็นวันที่เหลือเชื่อจริงๆ สำหรับบ้านคาโต้ เพราะงานเสร็จแล้วดิฉันจึงไม่ต้องค้างที่บ้านคาโต้ก็ได้ พอกลับมาถึงบ้านแล้ว ก็แอบมีความสุขเล็กๆพอนึกถึงเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดวันนี้ ดีใจจริงๆ สงสัยโรคขยันผิดปกติของคุณคาโต้จะไปติดคนในบ้านหมดล่ะมั้ง แต่ยังไงก็คงเป็นไม่นานแล้วก็กลับเป็นเหมือนเดิม แต่ช่างเถอะ แค่นี้ก็ดีใจแล้ว
Yuki Kaori
