วันนี้ดิฉันไม่มีงานทำ ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า งานมาไม่ตรงกำหนด ตารางงานเลยต้องเพี้ยนออกไป กลายเป็นว่า วันนี้แทนที่จะได้ตรวจสอบต้นฉบับของสำนักพิมพ์แต่นักเขียนเกิดเป็นลมเพราะเร่งปั่นงานมากไป ดิฉันเลยนั่งว่างไปครึ่งวัน หัวหน้าบอกว่า วันนี้คงจะยังไม่ได้ต้นฉบับหรอก เดี๋ยวเค้าจะเป็นคนเจรจากับโรงพิมพ์เอง จึงให้ดิฉันกลับบ้านพร้อมกับอีกหลายๆคนที่มีคล้ายๆกัน แต่พรุ่งนี้คงงานหนักหน้าดู คิดแล้วเหนื่อย...
13.00 มาถึงบ้านคาโต้เร็วผิดปกติ แม้แต่คุณซารุยังเหวอ คุณคาโต้ก็บ่นว่า จะรีบมาทำไมตั้งแต่บ่าย กลัวไม่ได้ตรวจต้นฉบับรึไง บ่นไปเถอะ บ่นได้บ่นไป...
14.00 เข้าประชุมต้นฉบับ วันนี้แปลก คุณคาโต้เข้าประชุมพร้อมกันแฮะ ธรรมดาจะทำอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยเข้าไม่ใช่รึไงน่ะ คุณซารุมากระซิบว่า คุณคาโต้ช่วงนี้ไฟแรง ขยันเป็นพิเศษ ดิฉันจึงเข้าใจ ขยันก็ดีแล้ว ขยันให้ตลอดล่ะกัน
14.40 ดิฉันอ่านต้นฉบับจบแล้วก็เริ่มอธิบาย วันนี้คุณคาโต้มาแปลกอีกแล้ว พอดิฉันอธิบายเสร็จ คุณคาโต้ก็อธิบายต่อทันที เกิดอะไรขึ้น! ทุกทีไม่เห็นกระตือรือร้นเลยนี่นา ขยันได้น่าตกใจอีกแล้ว
15.50 เสร็จไวเกินคาด เพราะพอดิฉันอธิบายปุ๊ป แล้วไม่เข้าใจคุณคาโต้ก็อธิบายอีกที แล้วงานก็ออกมาดีเวอร์ จริงเสร็จตั้งแต่ยังไม่บ่ายสี่ ไม่หน้าเชื่อสุดๆ ไม่ต้องมีพักเบรคด้วย เสร็จเรียบร้อยไม่ติดค้างแล้วจริงๆ โอ้...เหลือเชื่อ
16.15 คุเรโนะคุงมาถึงพอดี
16.30 ดิฉันจึงเข้าไปเตรียมมื้อเย็นแบบพิเศษให้เป็นรางวัลซักหน่อย คุเรโนะคุงก็เป็นลูกมือด้วย ดีใจจัง เกิดปาฎิหารย์แน่ๆกับบ้านคาโต้ที่ทุกคนทำงานเสร็จก่อนเวลา
17.40 แล้วมื้อเย็นทีดูอลังการเป็นพิเศษก็สำเร็จ จึงเรียกทุกคนมาทานพร้อมกัน
19.00 เก็บล้างเสร็จแล้ว งานก็เสร็จแล้ว ดิฉันจึงชวนคุเรโนะคุงกลับบ้านพร้อมกัน คุเรโนะคุงก็ดีใจจนออกนอกหน้าเล็กน้อย
เป็นวันที่เหลือเชื่อจริงๆ สำหรับบ้านคาโต้ เพราะงานเสร็จแล้วดิฉันจึงไม่ต้องค้างที่บ้านคาโต้ก็ได้ พอกลับมาถึงบ้านแล้ว ก็แอบมีความสุขเล็กๆพอนึกถึงเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดวันนี้ ดีใจจริงๆ สงสัยโรคขยันผิดปกติของคุณคาโต้จะไปติดคนในบ้านหมดล่ะมั้ง แต่ยังไงก็คงเป็นไม่นานแล้วก็กลับเป็นเหมือนเดิม แต่ช่างเถอะ แค่นี้ก็ดีใจแล้ว
Yuki Kaori
13.00 มาถึงบ้านคาโต้เร็วผิดปกติ แม้แต่คุณซารุยังเหวอ คุณคาโต้ก็บ่นว่า จะรีบมาทำไมตั้งแต่บ่าย กลัวไม่ได้ตรวจต้นฉบับรึไง บ่นไปเถอะ บ่นได้บ่นไป...
14.00 เข้าประชุมต้นฉบับ วันนี้แปลก คุณคาโต้เข้าประชุมพร้อมกันแฮะ ธรรมดาจะทำอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยเข้าไม่ใช่รึไงน่ะ คุณซารุมากระซิบว่า คุณคาโต้ช่วงนี้ไฟแรง ขยันเป็นพิเศษ ดิฉันจึงเข้าใจ ขยันก็ดีแล้ว ขยันให้ตลอดล่ะกัน
14.40 ดิฉันอ่านต้นฉบับจบแล้วก็เริ่มอธิบาย วันนี้คุณคาโต้มาแปลกอีกแล้ว พอดิฉันอธิบายเสร็จ คุณคาโต้ก็อธิบายต่อทันที เกิดอะไรขึ้น! ทุกทีไม่เห็นกระตือรือร้นเลยนี่นา ขยันได้น่าตกใจอีกแล้ว
15.50 เสร็จไวเกินคาด เพราะพอดิฉันอธิบายปุ๊ป แล้วไม่เข้าใจคุณคาโต้ก็อธิบายอีกที แล้วงานก็ออกมาดีเวอร์ จริงเสร็จตั้งแต่ยังไม่บ่ายสี่ ไม่หน้าเชื่อสุดๆ ไม่ต้องมีพักเบรคด้วย เสร็จเรียบร้อยไม่ติดค้างแล้วจริงๆ โอ้...เหลือเชื่อ
16.15 คุเรโนะคุงมาถึงพอดี
16.30 ดิฉันจึงเข้าไปเตรียมมื้อเย็นแบบพิเศษให้เป็นรางวัลซักหน่อย คุเรโนะคุงก็เป็นลูกมือด้วย ดีใจจัง เกิดปาฎิหารย์แน่ๆกับบ้านคาโต้ที่ทุกคนทำงานเสร็จก่อนเวลา
17.40 แล้วมื้อเย็นทีดูอลังการเป็นพิเศษก็สำเร็จ จึงเรียกทุกคนมาทานพร้อมกัน
19.00 เก็บล้างเสร็จแล้ว งานก็เสร็จแล้ว ดิฉันจึงชวนคุเรโนะคุงกลับบ้านพร้อมกัน คุเรโนะคุงก็ดีใจจนออกนอกหน้าเล็กน้อย
เป็นวันที่เหลือเชื่อจริงๆ สำหรับบ้านคาโต้ เพราะงานเสร็จแล้วดิฉันจึงไม่ต้องค้างที่บ้านคาโต้ก็ได้ พอกลับมาถึงบ้านแล้ว ก็แอบมีความสุขเล็กๆพอนึกถึงเรื่องเหลือเชื่อที่เกิดวันนี้ ดีใจจริงๆ สงสัยโรคขยันผิดปกติของคุณคาโต้จะไปติดคนในบ้านหมดล่ะมั้ง แต่ยังไงก็คงเป็นไม่นานแล้วก็กลับเป็นเหมือนเดิม แต่ช่างเถอะ แค่นี้ก็ดีใจแล้ว
Yuki Kaori
ช่วงนั่นไฟขยันมันลุกโชนก็เลยเป็นแบบนั่น แต่ตอนนี่มันดับไปแล้วอ่ะคาโอริจัง-ไอโกะ
ตอบลบ