บันทึก 7/11/2011

วันนี้เริ่มทำงานในวันแรกของสัปดาห์ แต่ก็แย่จริงๆด้วยนะ ยิ่งคิดก็ยิ่งน่าเศร้า เพราะนี่มันปลายปีแล้ว แต่ดันเจอภาวะน้ำท่วม แล้วจะเหลือเท่าไหร่ล่ะ โบนัสปีนี้น่ะ
12.00 มีโอกาสได้ทานกลางวันกับหัวหน้าผู้แสนดี(?) แล้วหัวหน้าก็บ่น กับบ่น เรื่องการใช้เงินในช่วงนี้บ้างล่ะ เรื่องน้ำท่วมบ้างล่ะ เรื่องรัฐบาลบ้างล่ะ แล้วก็เปรยเรื่องโบนัสออกมาว่า เพราะน้ำท่วมทำให้ผลกำไรของสำนักพิมพ์ที่มีใช้ไปกับน้ำท่วม แล้วไหนจะยอดขายอีก น้ำท่วมอย่างนี้ใครมันจะไปซื้อหนังสือกัน ยอดก็ตก กำไรที่มีอยู๋ก็หดหาย แล้วโบนัสมันจะไปเหลืออะไร ดิฉันที่ได้ฟังก็นั่งกลุ่มไปด้วยมิใช่น้อย เพราะยิ่งเป็นแค่พนักงาน ไม่ได้มีตำแหน่งหน้าที่อะไรสำคัญเลย โบนัสจะเหลือมาถึงดิฉันมั้ยเนี้ย ยิ่งคิดยิ่งกลุ้ม หัวหน้ายิ่งกลุ้มหนักกว่าดิฉันอีก เพราะเค้ามีรายจ่ายต่อปีมาก แล้วไหนบ้านจะน้ำท่วม ต้องซ่อมแซมอีก น่าสงสารๆ
13.00 เข้าประชุมแผนก น่าเบื่ออีกแล้ว
15.00 ออกจากการประชุมที่น่าเบื่อได้แล้ว ตั้งใจทำงานต่อ
15.20 แอบอู้ไปนั่งดื่มชาที่ห้องชงกาแฟ(เนื่องจากดิฉันไม่ดื่มกาแฟ)โดยมีเพื่อนร่วมงานอีกคนเป็นพันธมิตรดื่มกาแฟแล้วยืนคุยกันตามประสาคนอู้งาน
15.35 ต้องกลับไปทำงานต่อเนื่องจากนานเกินไป(และชาหมดแล้ว)จึงตั้งใจทำงานต่อ
16.30 ออกจากสำนักพิมพ์แล้วไปบ้านคาโต้ตามปกติ
17.50 มาถึงบ้านคาโต้ แต่วันนี้คุณคาโต้ไม่อยู่แฮะ ไปไหนไม่รู้ ดิฉันจึงไปนั่งเกลือกกลิ้งบนโซฟาอย่างสบายใจ โดยมีคุณซารุลอบมองอยู่ห่างๆ(คงจะคิดว่าเพราะคุณคาโต้ไม่อยู่เลยกล้าทำอย่างนี้สินะคะ อยู่ล่ะมั้ง)
18.15 ได้ฤกษ์ไปทำมื้อเย็นแล้วหลังจากนอนเกลือกกลิ้งบนโซฟาซะนานจนเกือบเคลื้มหลับแล้ว ทำอะไรทานดีล่ะเนี้ย
18.50 คุณคาโต้กลับมาแล้ว หอบเอาถุงเสบียงจำนวนมากเข้ามาในบ้าน ที่ออกจากบ้านไปคือหาซื้อเสบียงกักตุนหรอ โธ่...ส่วนใหญ่ก็มีแต่น้ำกระป๋องของตัวเองอีกนั่นแหละ ถึงจะมีอย่างอื่นที่ซื้อมาด้วยก็เถอะ
19.00 ให้ทุกคนมาทานมื้อเย็นพร้อมกัน
19.45 ดิฉันเก็บล้าง คุณคาโต้กับคุณซารุช่วยกันหาที่เก็บข้าวของที่ซื้อมา
20.10 กลับบ้าน
                                                            Yuki Kaori