ความจริงแล้วดิฉันมีผู้ช่วยอยู่คนนึง คือ...เป็นผู้ช่วยบรรณาธิการไร้ประโยชน์จะดีกว่า ทำไมน่ะหรอ ก็เพราะว่า ไม่ได้ช่วยอะไรดิฉันเลยแม้แต่นิดเดียว นั่นก็คือ ยามาชิตะ อายูมุ (ไม่ได้เป็นชื่อที่คุณคาโต้ตั้งให้หรอก พอเห็นใครๆเค้ามีชื่อแบบนี้กันก็เลยตั้งบ้างน่ะ) ปัจจุบันเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ปี 4 แล้วที่ดิฉันรับมาเป็นผู้ช่วยทั้งๆที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยก็เป็นเพราะ อายูมุคุงเป็นรุ่นน้องของดิฉันที่มหาวิทยาลัย แล้วตอนนี้อายูมุคุงอยู๋ปี4 ที่คณะต้องการให้ไปฝึกงาน แต่ Part Time ที่อายูมุคุงทำอยู่ไม่ออกใบรับรองให้ แล้วงานที่ทำมันก็ไม่เกี่ยวกับคณะที่เรียนด้วย ดิฉันจึงเห็นแก่ความเป็นรุ่นน้อง รับมาเป็นผู้ช่วย ช่างเถอะ มันลำบากจริงๆนะ เวลาที่จะต้องตระเวนหาที่ๆตรงกับที่คณะกำหนดและจะออกใบรับรองฝึกงานให้น่ะ ดิฉันก็พอเข้าใจ แต่พอมาเป็นผู้ช่วยดิฉันจริงๆ กลับหายไปเลย หายไปจริงๆ ไม่โผล่มาให้เห็นเลยซักนิด น่าเบื่อหน่ายจริงๆ คุเรโนะคุงยังมีประโยชน์กว่าอีกนะ แล้ววันนี้จากที่ไม่เคยโผล่มาให้เห็น กลับมาหาถึงบ้านคาโต้เลยล่ะ
17.15 มาถึงบ้านคาโต้เร็วกว่าปกติ เพราะที่สำนักพิมพ์ไม่มีงานให้ทำ น่าเศร้าจริงๆ พอมาถึงก็พบกับอายูมุคุงที่ไม่ได้เจอกันนานเท่าไหร่แล้วนะ คุณคาโต้เดินมากระซิบว่ามานั่งรอดิฉันตั้งแต่บ่าย2
17.20 นั่งคุยกับอายูมุคุง แล้วก็ได้ทราบว่า ตกงานจาก Part time ที่ทำอยู่แล้ว เพราะภาวะน้ำท่วมทำให้เค้าปลดพนักงานออก จึงมาไม่รู้จะไปไหน
เอาล่ะซิ มีตัวปัญหาเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว แล้วดิฉันจะช่วยยังไงล่ะนั่น ช่วยงานดิฉันก็ไม่เอา ทำนู่นทำนี่ก็ไม่เป็น ดิฉันจึงแก้ปัญหาด้วยการ ให้เริ่มงานของผู้ช่วยบรรณาธิการเท่าที่จะทำได้ล่ะกัน แต่ไม่จ่ายเงินเดือนหรอกนะ เพราะดิฉันมีสิทธิที่จะให้ทำงานฟรีในฐานะของเด็กฝึกงาน แต่ก็นะ อายูมุคุงที่กำลังตกงานอยู่ จะให้มาทานมื้อเย็นด้วยกันที่บ้านคาโต้ล่ะกัน(แต่ต้องมาให้ทันนะ)
17.50 ตกลงกับอายูมุคุงเรียบร้อยแล้ว คุณคาโต้ก็เริ่มบ่นแล้ว ดิฉันจึงไปเตรียมมื้อเย็น
18.35 เรียกให้ทุกคนมาทานพร้อมกัน แต่รู้สึกคุณคาโต้จะอารมณ์เสียเพราะอายูมุคุงไปกวนประสาทเค้าหรือยังไงนี่แหละ ตัวปัญหาจริงๆด้วยนะ ก็รู้อยู่หรอกว่าอายูมุคุงชอบพูดอะไรที่มันตรงๆ ตรงมากซะจนไม่คิดก่อนพูด คงจะไปกระตุ้นต่อมโมโหของคุณคาโต้เข้าล่ะมั้ง วุ่นวายอีกแล้ว อุตสาห์คิดว่าคุเรโนะคุงไม่อยู่กัดกับคุณคาโต้แล้วจะสงบขึ้นมาหน่อยแท้ๆนะ
19.50 เก็บล้างโดยบังคับให้อายูมุคุงมาช่วย
20.30 รีบกลับบ้านดีกว่า ถ้าอยู่นานกว่านี้ ได้เกิดศึกประทะคารมจริงๆแน่
ไอ้นิสัยพูดไม่ไว้หน้าใครของอายูมุคุงนี่แก้ไม่หาย เลยไม่ค่อยมีใครอยากจะจ้างเท่าไหร่ แต่เวลาตัวเองอยากจะอ้อนอะไรล่ะก็นะ ทำได้ทุกอย่างจริงๆ จะว่าไปคุเรโนะคุงกับอายูมุคุงก็คล้ายๆกันอยู่นะ แต่คงจะต่างกันตรงอายูมุคุงไม่ได้ตั้งใจพูดหาเรื่องใครหรอก แต่คุเรโนะคุงนี่จงใจ กลุ้มใจกับน้องชายจริงๆ
Yuki Kaori
17.15 มาถึงบ้านคาโต้เร็วกว่าปกติ เพราะที่สำนักพิมพ์ไม่มีงานให้ทำ น่าเศร้าจริงๆ พอมาถึงก็พบกับอายูมุคุงที่ไม่ได้เจอกันนานเท่าไหร่แล้วนะ คุณคาโต้เดินมากระซิบว่ามานั่งรอดิฉันตั้งแต่บ่าย2
17.20 นั่งคุยกับอายูมุคุง แล้วก็ได้ทราบว่า ตกงานจาก Part time ที่ทำอยู่แล้ว เพราะภาวะน้ำท่วมทำให้เค้าปลดพนักงานออก จึงมาไม่รู้จะไปไหน
เอาล่ะซิ มีตัวปัญหาเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว แล้วดิฉันจะช่วยยังไงล่ะนั่น ช่วยงานดิฉันก็ไม่เอา ทำนู่นทำนี่ก็ไม่เป็น ดิฉันจึงแก้ปัญหาด้วยการ ให้เริ่มงานของผู้ช่วยบรรณาธิการเท่าที่จะทำได้ล่ะกัน แต่ไม่จ่ายเงินเดือนหรอกนะ เพราะดิฉันมีสิทธิที่จะให้ทำงานฟรีในฐานะของเด็กฝึกงาน แต่ก็นะ อายูมุคุงที่กำลังตกงานอยู่ จะให้มาทานมื้อเย็นด้วยกันที่บ้านคาโต้ล่ะกัน(แต่ต้องมาให้ทันนะ)
17.50 ตกลงกับอายูมุคุงเรียบร้อยแล้ว คุณคาโต้ก็เริ่มบ่นแล้ว ดิฉันจึงไปเตรียมมื้อเย็น
18.35 เรียกให้ทุกคนมาทานพร้อมกัน แต่รู้สึกคุณคาโต้จะอารมณ์เสียเพราะอายูมุคุงไปกวนประสาทเค้าหรือยังไงนี่แหละ ตัวปัญหาจริงๆด้วยนะ ก็รู้อยู่หรอกว่าอายูมุคุงชอบพูดอะไรที่มันตรงๆ ตรงมากซะจนไม่คิดก่อนพูด คงจะไปกระตุ้นต่อมโมโหของคุณคาโต้เข้าล่ะมั้ง วุ่นวายอีกแล้ว อุตสาห์คิดว่าคุเรโนะคุงไม่อยู่กัดกับคุณคาโต้แล้วจะสงบขึ้นมาหน่อยแท้ๆนะ
19.50 เก็บล้างโดยบังคับให้อายูมุคุงมาช่วย
20.30 รีบกลับบ้านดีกว่า ถ้าอยู่นานกว่านี้ ได้เกิดศึกประทะคารมจริงๆแน่
ไอ้นิสัยพูดไม่ไว้หน้าใครของอายูมุคุงนี่แก้ไม่หาย เลยไม่ค่อยมีใครอยากจะจ้างเท่าไหร่ แต่เวลาตัวเองอยากจะอ้อนอะไรล่ะก็นะ ทำได้ทุกอย่างจริงๆ จะว่าไปคุเรโนะคุงกับอายูมุคุงก็คล้ายๆกันอยู่นะ แต่คงจะต่างกันตรงอายูมุคุงไม่ได้ตั้งใจพูดหาเรื่องใครหรอก แต่คุเรโนะคุงนี่จงใจ กลุ้มใจกับน้องชายจริงๆ
Yuki Kaori
สู้ๆนะคะ คาโอริจัง ^^'-ไอโกะ
ตอบลบ