บันทึก 4/11/2011

วันนี้เป็นวันศุกร์อีกแล้ว มีประชุมต้นฉบับที่บ้านคาโต้อีกแล้ว ทั้งๆที่กำหนดการมันควรจะเป็นอย่างนี้นะ เพราะน้ำท่วมนี่แหละทำให้อะไรต่อมิอะไรรวนไปหมด ไม่ว่าจะไปที่ไหน จะทำอะไร ไปจนถึงข้าวของก็หายากและยังราคาแพงขึ้นมากเนื่องจากถูกน้ำท่วมบ้างล่ะ ขนส่งไม่ได้บ้างล่ะ สารพัด น่าเบื่อหน่ายจริงๆ ทั้งๆที่น้ำท่วมเป็นปรากฎการณ์ธรรมชาติที่เกิดขึ้นทุกปีแท้ๆนะ ไม่ใช่ภาวะสงครามซักหน่อยนะ ข้าวของหายาก ราคาขึ้นเอาๆ มันจะมากเกินไปแล้ว ตอนเกิดสงครามยังไม่แย่เท่านี้เลยนะ ให้ตายซิ มัวทำอะไรกันอยู่นะ ไม่เข้าใจเลยจริงๆ เอาเถอะ
15.00 มาถึงบ้านคาโต้ ที่มาสายก็เพราะน้ำท่วมอีกนั่นแหละ ว่าจะหาซื้อวัตถุดิบทำกับข้าวซะหน่อย ไม่มีซักกะอย่าง เลยต้องตระเวนไปหา แถมได้แพงอีกน่ะ น่าโมโหจริงๆ
15.15 เริ่มประชุมได้ซักที อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับน้ำท่วมหรอก แต่เพราะคุณคาโต้ดันเอากองต้นฉบับที่ส่งให้ดิฉันแล้ว (ซึ่งดิฉันไว้ในห้อง) ไปไว้ไหนก็ไม่รู้ (ถามแล้วได้ความว่า คุณคาโต้เข้าไปในห้องแล้วรื้อเอาต้นฉบับไปไว้ในห้องประชุม แต่พอเอาออกจากห้องนอนแล้วตัวเองดันไม่เอาไปไว้ในห้องประชุม ไปไหนซักที่แล้วดันลืมว่าเอาไปไว้ไหน อุสาห์บอกแล้วเชียวนะว่าอย่ามายุ่งกับของๆคนอื่นน่ะ)รู้สึกว่าจะวิ่งวุ่นกันทั้งบ้านตั้งแต่บ่าย 2 ที่ถึงกำหนดประชุม โดยเฉพาะคุณซารุ ที่วุ่นที่สุด กว่าจะหาเจอกัน แล้วดันไปเจออยู่ข้างล่างที่เป็นที่นั่งเล่น ดันเอาไปกองรวมกับกองดีวีดีซีรีย์เกาหลี มันน่าหงุดหงิดมั้ยเนี้ย
16.05 ดิฉันที่อ่านต้นฉบับเสร็จแล้ว ก็เริ่มอธิบายว่าควรจะปรับแก้ตรงไหน
16.30 ดูเหมือนว่าทุกคนจะไม่เข้าใจกันอีกแล้ว มันจะอะไรกันนักกันหนานะ แม้แต่คุณคาโต้ก็พลอยไม่เข้าใจไปกับเค้าด้วย ธรรมดาคุณต้องเป็นคนช่วยดิฉันอธิบายไม่ใช่หรอ ทีเวลาแบบนี้มานั่งทำซึน ให้มันได้อย่างนี้สิ คนบ้านคาโต้
16.50 หลังจากที่ทำใจให้เย็นลงแล้วเริ่มอธิบายพร้อมยกตัวอย่างง่ายๆ ก็เริ่มเข้าใจกันบ้างแล้ว ตกลงคนบ้านนี้จะซึนกันให้ถึงที่สุดรึยังไงนะ
17.00 เลี่ยงมาทำมื้อเย็นเพราะทุกคนที่เริ่มเข้าใจแล้วกำลังปรับแก้ต้นฉบับกันอยู่ เมนูวันนี้เป็นข้าวผัดที่ผัดเผื่อทุกคน ช่วยไม่ได้นี่นะ หาซื้อก็ไม่ค่อยได้ นี่ก็ประหยัดสุดๆแล้ว
17.55 แวะขึ้นไปดูต้นฉบับ แล้วจึงให้ทุกคนไปทานมื้อเย็นด้วยกัน
18.00 คุณคาโต้บ่นอีกแล้ว บอกว่า "ต่อจากเมนูไข่ก็ต่อด้วยข้าวผัดหรอ" ถึงจะบ่นอย่างนั้นแต่ก็ทานไม่ใช่รึไง
18.50 เก็บล้างโดยมีไอจังมาช่วย แล้วก็เตรียมตัวไปอาบน้ำ
19.30 หลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็ตรวจต้นฉบับต่อ นี่แน่ใจแล้วหรอว่าไปแก้มาแล้วน่ะ ไม่ได้เรื่อง!! เลยไล่จิกแต่ละคนให้เอาไปแก้ใหม่ให้มันดีกว่านี้ ถ้ายังไม่ได้เรื่องก็ไม่ต้องนอนกันหรอกคืนนี้น่ะ
20.15 คุณซารุที่ธรรมดาจะกลับไปแล้วแต่วันนี้ค้างที่นี่ด้วยเนื่องจากเป็นห่วงทุกคนที่อยู่แก้ต้นฉบับ คุณซารุจึงเสริฟชาและกาแฟให้เรียงคน มันก็ทำให้ใจเย็นได้อยู่หรอกนะ แต่ยังไงงานไม่เสร็จก็คืองานไม่เสร็จ
20.40 ต่างคนต่างก็เอามาให้ดูใหม่อีกรอบ ก็ยังไม่ได้เรื่องอยู่ดีนะ ไปแก้มาใหม่เถอะ ดูเหมือนคุณคาโต้จะเริ่มหงุดหงิดแล้วว่างานไม่เสร็จสักที จนเขาเองก็เริ่มไม่มีสมาธิกับซีรีย์เกาหลีแล้วจึงเข้าไปดูงานของแต่ละคน (พึ่งจะรู้ตัวหรอ)
21.20 หลังจากคุณคาโต้แนะนำไปก็ออกมาดูดีขึ้น ถึงจะมีชุ่ยอยู่บ้างแต่เดี๋ยวดิฉันจัดการเองละกัน จึงปล่อยให้ไปนอนกัน จริงๆเลย
21.40 คุณซารุเข้าไปนอนกับยู เค้าสนิทกันนี่นะ ดิฉันกลับเข้าห้อง ยังเหลืองานอีก ท่าทางจะเป็นดิฉันเองซะแล้วที่จะไม่ได้นอนน่ะ ช่างเถอะมันเป็นงาน
คุณคาโต้เองก็เถอะนะ ชอบแกล้งทำเป็นซึน รู้บ้างมั้ยว่ามันเพิ่มงานให้คนอื่นเค้าน่ะ ให้ตายสิ คิดว่าตัวเองลำบากคนเดียวรึไงกันน่ะ คนอื่นเค้าก็ลำบากเหมือนกันนั่นแหละ จะเอาแต่ตัวเองสบาย มันจะมากเกินไปแล้วนะ พอถึงจุดที่ตัวเองรำคาญหรือลำบากก็ค่อยมาช่วยน่ะ มันทำให้คนอื่นเค้าลำบากอยู่นะ ไม่เข้าใจความคิดเค้าเลยจริงๆ แล้ววันนี้นั่งทำอะไรอยู่ ทำให้มันยืดเยื้อเนี้ยมันสนุกนักรึไง ทั้งๆที่มันควรจะเสร็จตั้งแต่เย็นแต่กลับต้องมานั่งแก้แล้วแก้อีก ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะไอ้นิสัยแบบนี้น่ะ ดิฉันสุดจะทนแล้วนะ ถึงพูดไปอย่างนั้น คุณคาโต้ก็ทำเป็นไม่ได้ยินอยู่ดี ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน มันน่าโมโหจริงๆ
                                                              Yuki Kaori